Het Busch trio zet een krachtig concert neer in Slot Zeist. Mathieu van Bellen op de viool, cellist Ori Epstein en zijn broer en de pianist Omri Epstein vormen samen het trio. Werken van de componisten Beethoven, Schubert en Dvořák komen vandaag aan bod en blazen het publiek alweer omver.

Het trio dat vernoemd is naar de legendarische Duitse violist Adolf Busch valt al jaren goed in de smaak. Deze keer was het concert wederom een groot succes. Na het uitbrengen van meerdere cd’s en succesvolle optredens in onder andere het concertgebouw in Amsterdam staan zij vandaag in Zeist. De zaal die zich op de zolder van het slot bevindt was binnen no-time uitverkocht. Burgemeester Koos Janssen is ook aanwezig. Buiten de zaal proberen mensen die te laat waren met het kopen van een kaartje toch nog binnen te komen om deze getalenteerde heren te zien spelen.

De drie jonge mannen komen na een aankondiging binnengelopen met een zelfverzekerde lach die achteraf heel terecht bleek te zijn. De eerste noot wordt gespeelt door pianist Omri en als ook de violist en cellist inzetten is de kracht van dit trio direct voelbaar. Schubert zijn werk wordt eerst gespeeld. Het is een prachtig samenspel. De drie zitten zo erg op één lijn dat zij zelfs tegelijk lijken te ademen. De manier waarop zij tijdens het spelen naar elkaar kijken benadrukt hoe goed zij elkaar aanvoelen. Het is niet alleen een genot om naar hen te luisteren, maar ook om naar ze te kijken.

Het tweede deel bestaat uit het werk van Beethoven. Het lijkt wel een soort vraag- antwoordspel dat speelt tussen het strijkers duo en de pianist. Eerst op een opwekkend en dan weer rustgevend tempo gaan zij voelbaar bij verschillende emoties langs. Het trio maakt bij de mensen in de zaal hier en daar een traantje los. Mathieu vertelt dat hij speelt op een prachtige viool die van Adolf Busch is geweest en zijn trotsheid is te zien.

Alle drie zijn zij aangekleed in een mooi pak dat perfect past. De aankleding van de heren is net zo strak als het verloop van de muziek. Na een klein uur is het pauze en wordt er enthousiast gepraat over het eerste deel van het concert onder het genot van een drankje. Wanneer na zo’n twintig minuten het trio weer de zaal in loopt vertelt de violist Mathieu dat het laatste deel zal bestaan uit de werken van Dvořák en dat zij dol zijn op dit werk. Dat laatste is zeker te zien in de manier waarop het stuk gespeeld wordt, met kracht en plezier.

Een oorverdovend applaus klinkt door de zaal voor meer dan vijf minuten na het einde van het laatste deel. Wat kunnen deze drie heren prachtig samen spelen en wat voelen zij elkaar goed aan. Het trio komt nog één keer terug om een stuk van Beethoven te spelen en sluit dan met een gevoelige toon af. Al werd de laatste noot onderbroken door iemands ringtone, het was een geweldig concert.