Een muziekstuk, een speling tussen licht en donker en geïnspireerd door de Zweedse dichter Erik Blomberg. De samenwerking van Marit Thus en Joost Verbakel klonk vanochtend door het Beauforthuis is Zeist. "Ik werd geïnspireerd toen ik een gedicht tegen kwam van Erik Blomberg", aldus Marit Thus, de pianiste.

Het is een regenachtige zondag wanneer de concertzaal van het Beauforthuis volstroomt. Iedereen is aanwezig om de zelf gecomponeerde stukken van Marit Thus en Joost Verbakel te horen. De gecomponeerde stukken zijn geïnspireerd door een gedicht van de Zweedse schrijver Erik Blomberg. Het gedicht gaat over het licht en donker. “Wees niet bang voor het donker omdat het licht daar woont. Er zijn geen sterren als het niet donker is”, leest Marit voor. Het gedicht is ook terug te horen in de muziek: een speling tussen licht en donker, hoge en lage tonen en snelle en langzame tempo’s. “Ik heb 4 jaar geleden eindexamen gedaan en ben al vanaf het voorjaar bezig met mijn eigen album. Ik vroeg Joost of hij met mij wou samenwerken en dat wou hij heel graag”, vertelt Marit.

Het geroezemoes in de zaal wordt minder, Marit loopt het podium op en Joost achtervolgt. Marit vertelt: “Heel erg bedankt voor het komen, ik hoop dat jullie genieten van onze muziek.” Iedereen in de zaal is stil wanneer de piano en de cello klinkt. Marit en Joost zijn heel erg op elkaar ingespeeld. Dit werd bevestigd door het aantal keren die ze elkaar aankijken tijdens het spelen, om ervoor te zorgen dat ze op hetzelfde tempo zitten. Wanneer Marit en Joost klaar zijn met het eerste stuk klinkt er een oorverdovend applaus en een grote glimlach op zowel Marit haar gezicht als Joost zijn gezicht.

Na het eerste stuk vertelt Marit meer over hun EP. “We zijn al een tijdje bezig met het componeren en we combineren dit ook met de schilderkunsten van Joost.” Joost moet een beetje lachen en kijkt het publiek in. Uit het niets verschijnt er op een wit schilderdoek een projectie van een filmpje. Op het filmpje wordt er een schilderij geschilderd met lichte en donkere kleuren. Terwijl het filmpje speelt begint het duo met een bijpassend muziekstuk.

Marit en Joost zijn al langere tijd bezig met het componeren en opnemen van hun EP. Ze zijn de laatste tijd bezig met  try-outs bij mensen in de huiskamer of bij andere gelegenheden. “Ik had gevraagd aan het Beauforthuis of ik enkele opnames mocht maken omdat ik gek ben op deze vleugel. Dat mocht gelukkig en ze vroegen gelijk of wij niet een koffieconcert wou houden. Dat wouden we natuurlijk maar al te graag”, vertelt Marit.

Als het tweede stuk is afgelopen klinkt er weer een daverend applaus. “Wat zijn ze goed”, klinkt er vanuit de zaal. Meerdere mensen glimlachen voor, tijdens en na de muziekstukken. Terwijl het duo verder speelt en het publiek meeneemt in de muziek, gaat de video verder met het schilderij. Het schilderij is af en het laat een verlichte bubbel zien in een donkere ruimte. De cello, bespeelt door Joost, klinkt en het publiek luistert mee.