Initiatiefneemster Sharon van Dop heeft onlangs een versmarkt geopend. Het is niet zomaar een versmarkt. Er werken namelijk uitsluitend mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Het is geen nieuw concept, want Van Dop had al een lunchroom genaamd Samen voor Zeist. Haar doel is om op een dag zeven ondernemingen te hebben om zo veel mensen aan werk te kunnen helpen.

“Samen in Zeist is een lunchroom waar iedereen met achterstand tot de arbeidsmarkt aan het werk mag en we roepen altijd dat we geen cv van iemand nodig hebben. Als je graag wil werken dan mag je werken. Als mensen hier komen werken zijn ze twee maanden op proef. Na twee maanden worden ze gemeten door een arbeidsdeskundige en die gaat kijken of iemand voor 30% kan functioneren. Als je voor minimaal 30% functioneert, krijg je bij ons een arbeidscontract en dan kun je gewoon aan het werk. Je krijgt dan 30% salaris en de rest wordt aangevuld door de uitkering die ze op dat moment krijgen. Na twee jaar kunnen ze voor 70% of 80% functioneren blijkt uit de praktijk. Dan moeten ze gewoon door naar het reguliere traject. Dat doen we zonder subsidies, dat doen we gewoon door een commercieel bedrijf te zijn.

Drie en een half jaar geleden kwam de participatiewet. Die staat ervoor dat iedereen moet meedoen in de maatschappij en toen dacht ik: ‘Dat is wel leuk bedacht, maar waar ga je dan aan het werk? Kan ik wat bedenken waar veel mensen, die heel graag willen werken, een plek zouden kunnen krijgen?’ Ik dacht dat ik iets met horeca moest beginnen, en ik heb een collega gevonden die heel veel ervaring in de horeca heeft. En toen zijn we gewoon begonnen. We gingen opzoek naar een leuke locatie en toen liep het allemaal vanzelf.

De versmarkt is eigenlijk een beetje een vervolg op Samen in Zeist. Het pand stond leeg en de gemeente had een uitdaging uitgeschreven om te bedenken wat we kunnen doen om meer mensen aan het werk te krijgen. Zestig mensen hebben een plan ingediend en wij hebben die gewonnen. We kregen een prijs van 35 duizend euro om mee te starten en daar hebben we de versmarkt mee gemaakt. Eigenlijk met hetzelfde concept als voor Samen in Zeist, maar niet iedereen is een horeca-mens. Sommige mensen zijn veel beter geschikt om in een winkel te werken. Ik denk dat het concept in alle commerciële zaken past, dus het maakt niet uit wat je doet. Als je maar zorgt dat je veel collega’s hebt en elkaar kan ondersteunen.

Wat we belangrijk vinden is dat iedereen met respect met elkaar omgaat.

Hoe ze hier werken is afhankelijk van hun achtergrond. Sommigen zitten nog op de praktijkschool en daar hebben we ook veel stageplaatsen voor. Sommigen hebben al een paar jaar niet gewerkt. Dus het is een beetje de doelstelling die iemand heeft en waarom diegene hier aan het werk wil. Als we beginnen, drinken we met elkaar een kopje koffie en kijken we of er een klik is en dan vragen we waarom ze hier willen werken. Afhankelijk van wat hun doelstelling is gaan we aan de slag. Wat we belangrijk vinden is dat iedereen met respect met elkaar omgaat. Wij kijken niet naar wat je niet kunt, maar naar wat je wel kunt en daar gaan we op voortborduren. Wat leuk is bij Samen in Zeist is dat we nu zien dat er inmiddels vijf mensen een MBO horeca opleiding aan het doen zijn, omdat ze gevonden hebben wat ze willen.

De gemeente heeft natuurlijk inzicht over welke mensen er niet aan het werk zijn binnen Zeist en die kijken welke mensen het leuk zouden vinden om in de horeca te werken. Als zij iemand hebben gevonden kijken we of ze hier kunnen komen werken. Niet iedereen haalt het. Sommige mensen vallen af, maar sommige mensen zijn ook weer doorgegroeid en een opleiding gaan doen dus we hebben steeds nieuwe plekken en we hebben eigenlijk altijd meer mensen die willen werken dan dat we plek hebben. Vandaar dat we zeiden dat we de versmarkt prima konden doen. De mensen die dan zijn doorgegroeid kunnen of gewoon in een supermarkt gaan werken, ze kunnen een opleiding zijn gaan doen of ze kunnen naar andere horeca bedrijven hier in Zeist, maar het is afhankelijk van wat ze zelf willen.

Een initiatief als dit is niet speciaal nodig voor een wijk als Vollenhove. Ik vind dat het overal nodig is. Ik kan de wereld niet veranderen, maar wel mijn eigen leefomgeving. Maar, waarom Vollenhove? Ten eerste omdat ons kantoor hier ook zit en het is natuurlijk ideaal om je broodjes in catering te doen, maar ook omdat we een buurtwinkelcentrum wilden hebben. Dus het had ook Kerckebosch kunnen zijn, het had ook De Clomp kunnen zijn. Maar in het centrum is het groot, massaal en dat is voor sommigen van onze medewerkers minder prettig. Dan is het te druk, en hier in het buurtwinkelcentrum heb je contact met mensen uit de buurt. Dan voel je je ook meer op je gemak en presteer je nog beter.

Als ik nou zeven initiatieven heb dan heb ik ook salaris!

Ik heb altijd gezegd dat ik zeven van dit soort initiatieven wou opzetten. Dat heb ik gezegd, ten eerste omdat ik het heel erg leuk vind en ten tweede omdat ik zelf nog niet echt iets ermee verdien. Misschien driehonderd euro in de maand, en dat is wel weinig als je 70 uur per week werkt. Als ik nou zeven initiatieven heb dan heb ik ook salaris! Maar ik doe het vooral omdat het zo leuk is en of dat nou allemaal versmarkten worden, allemaal horeca zaken worden, of bloemisten: Het maakt niet uit. Alles kan.”