De Nederlandse internationale dansgroep Introdans speelde op zondag 28 januari in Theater Figi. De voorstelling "So You Think You Can Stoelendans?!" was niet helemaal uitverkocht, maar het was een drukte van jewelste in het Zeistse theater.

Bij binnenkomst in Theater Figi is het al duidelijk dat de voorstelling van Introdans niet onopgemerkt is gebleven. Een collecte van de Hersenstichting verkoopt tegen een klein prijsje mini zaklampjes, waar veel kinderen wel oren naar hebben. Veel ouders met kinderen, maar ook redelijk wat oudere stellen laten hun ticket controleren om vervolgens hun plekje in de zaal of op het balkon op te zoeken.

Ouders met kleine kinderen lopen onhandig met hun jas, tas en kinderzitjes door de smalle rij met stoelen. De kinderen met het Hersenstichting-lampje schijnen op het grote, rode doek. Anderen maken samen met hun ouders schaduwpoppetjes. “Mama, als het begint mag dat echt niet hè,” zegt een klein jongetje tegen zijn moeder. “Nee, als het begint niet. Maar dat weten de andere papa’s en mama’s gelukkig ook.”

Nine Words letterregen
Foto: Introdans

Onder het rode doek zijn voeten in rode sokken te zien van dansers die aan het nog aan het opwarmen zijn. De voorstelling begint bijna, want de lichten worden al een beetje gedimd. Enkele secondes later wordt het helemaal donker in de zaal en het doek gaat open. Het eerste muziekstuk uit het eerste ballet Nine Words is een klassiek stuk op de cello. Er staat een danser en een danseres met lange jassen en blote benen op het toneel. Ze bewegen driftig met hun stoelen en de kinderen beginnen een beetje te lachen. Later in het ballet vallen er letters van boven het toneel op het podium. Aan het einde worden de letters door de dansers op de goede volgorde gezet zodat de letters de titel van het ballet vormen: Nine Words.

 

Voordat het tweede ballet Painting begint gaat het doek dicht. Er speelt een grappige animatie af van stoelen met bewegende poten. Ze maken gekke geluiden, en dat werkt goed op de lachklier van de kinderen. Één stoel besluit op een knop te drukken en hij bevindt zich plots in een theaterzaal waar bloemen naar hem worden gegooid. Even later wordt de stoel weggetrokken door iets wat lijkt op een handvat van een paraplu. Het tweede ballet begint en op het grote witte doek achter het toneel is de muur van een huis geprojecteerd met een mooie maneschijn door het raam. De kinderen vinden het adembenemend. “Waaauw!” Er wordt ook gelachen als de danser van het toneel verdwijnt en als video-opname opduikt op het witte doek. Net als Nine Words was Painting ook een goed ontvangen ballet. Het doek gaat dicht, het licht gaat aan. Het is pauze.

De geur van zoete popcorn verspreidt zich door de foyer van Theater Figi. De consumpties mogen niet mee de zaal in, dus veel kinderen en ouders maken haast bij het opeten van hun snack. Het is gezellig druk buiten de zaal. Niet iedereen neemt de tijd om wat te kopen, dus iedereen kan zich gelukkig nog vrij bewegen zonder zich als een slang door de menigte te worstelen. De collecte van de Hersenstichting komt weer langs en haalt hier en daar wat geld op. Langzamerhand loopt iedereen weer naar de zaal om weer lekker te gaan zitten voor het tweede deel van So You Think You Can Stoelendans?!

Het derde ballet, Whim, is een spectaculair stuk. Een deel wordt begeleid door Winter uit de Vier Seizoenen van Antonio Vivaldi. Ook in dit stuk wordt er flink gedanst met behulp van stoelen met hier en daar grappige bewegingen die de kinderen laten lachen. Sommige ouders neuriën zelfs mee met de muziek, want dit stuk kennen ze natuurlijk.

Purple Fools met schmink en poederig haar
Foto: Introdans

Na Whim zijn we aangekomen bij het vierde en laatste ballet van de voorstelling: Purple Fools. In dit stuk hebben de danseressen een grote knot in hun haar met een poeder erin wat vrijkomt als ze erop tikten. De dansers hebben allemaal heel wild haar met dezelfde poeder. Hun gezichten zijn wit geschminkt met rode lippenstift. Één danser heeft een papiertje in de vorm van een bloem. Hij probeert hem telkens tevergeefs aan een van de danseressen te geven om zijn liefde te betuigen. Helaas voor de danser wijst iedereen hem af en gaat hij maar zielig op een stoel zitten in de hoek. Terwijl de grote act bezig is zit hij in zijn hoekje te oefenen hoe hij zijn bloem moet geven. Het valt niet bij iedereen op, maar een aantal mensen moet er zeker om lachen.

Het vierde ballet is afgelopen. De dansgroep maakt veel diepe buigingen en doen nog een beetje gek terwijl ze hun welverdiende staande ovatie ontvangen. Het applaus gaat lang door, zelfs nog even tot na het doek dicht is. Daarna lopen veel mensen gauw de zaal uit, opzoek naar de jassen die ze in de garderobe hebben opgehangen. De foyer stroomt snel, maar geleidelijk leeg en iedereen gaat weer door met de dagelijkse bezigheden. So You Think You Can Stoelendans?! was een groot succes voor jong en oud.