Vanaf begin december tot eind januari is er in Het Ondernemershuis een expositie te bewonderen. De verschillende kunststukken in verschillende stijlen hebben een ding met elkaar gemeen; het is allemaal kunst uit Zeist. Initiatiefnemer Kees van der Velden belooft nog veel meer moois voor de toekomst.

“Vorig jaar oktober heb ik meegedaan aan een kunstroute in Zeist, kunstenaars stelden toen hun atelier open voor het publiek. Ik deed daar toen aan mee maar ik had eigenlijk niet een goede ruimte om mensen in te ontvangen. Later bedacht ik mij, dat deze ruimte leeg stond. Normaal zijn dit flexplekken, voor mensen die tussen anderen in willen werken en dus niet thuis. Flexwerkers kunnen hier een plekje huren, maar dat is voornamelijk boven.

Ik heb toen voorgesteld om hier mijn expositie te houden en dat leek het bestuur wel een leuk idee. Dat heb ik met nog een paar andere kunstenaars gedaan en toen dat afgelopen was had ik zoiets van: ‘Nou, dit is ook best wel een mooie plek, er komen best wel veel mensen langs, dus ik wil wel kijken of dit als galerie goed werkt.’ Ook dat heb ik voorgesteld en dat leek het bestuur een goed idee. Zodoende ben ik begonnen aan deze expositie. Dit is eigenlijk de eerste in een reeks die nog gaat komen.

Heel veel kunstenaars die ik interessant vind gaan bij volgenden exposities komen. Het is niet perse zo dat ik alleen maar lokale kunst hier wil; het gaat mij er gewoon om dat hier mooie dingen hangen.

Voor de volgende expositie heb ik onder andere een beeldhouwer benaderd, die graag mee wilde doen. Er zijn gewoon heel veel kunstenaars die een ruimte zoeken, zo werkt exposeren. Het leuke voor mij is om kunst van verschillende kunstenaars te combineren, zodat het een mooi geheel wordt.

Ik nodig kunstenaars uit, kies dan werk van hen en combineer het met andere werken waarvan ik denk dat het mooi bij elkaar past. Zo heb ik bijvoorbeeld hele verfijnde en hele losse portretten bij elkaar gehangen. Het is een hele andere schildersaanpak, maar het zijn toch ook portretten. Normaal gesproken vind ik wel dat ik het mooi moet vinden en zelf iets moet voelen bij het werk. In die zin is het een beetje míjn expositie, ook al is het werk van anderen daar onderdeel van.”