De SP heeft op 30 oktober actie gevoerd tegen pensioenfondsen die geld investeren in de kerncentrale Tihange. Dit deden ze samen met mensen die zich bij de zaak betrokken voelden. Een van de fondsen is het pensioenfonds voor Zorg & Welzijn, die is gevestigd in Zeist.

Rond kwart over een ’s middags komen de actievoerders, onder leiding van Sandra Beckerman, tweede kamerlid SP, bijeen om hun standpunten duidelijk te maken aan de directie van het pensioenfonds voor Zorg & Welzijn. Dit fonds investeert samen met het ABP en Metaal & Techniek 213 miljoen euro in het Franse energiebedrijf Engie. Het energiebedrijf is eigenaar van onder andere de kerncentrale Tihange in België. De SP en de medeactievoerders menen dat de centrale verouderd en onveilig is en dat het voor een pensioenfonds onbehoorlijk is om daarin geld te beleggen. Ze hopen door in gesprek te gaan met de directie, het fonds uiteindelijk het manifest tegen het aandeel zal tekenen.

Met de bus komen Beckerman en Ron Meyer, partijvoorzitter bij SP, en vele andere actievoerders aan bij het gebouw van Zorg & Welzijn aan de Utrechtseweg 91. Hiervoor waren ze al bij het ABP in Heerlen geweest, zonder succes. “De kerncentrales in Tihange zijn verouderd en kennen vele gebreken. Wat ons betreft moeten ze dicht. Toch hebben onze pensioenfondsen samen gek genoeg een kwart miljard euro geïnvesteerd in deze centrale. Dat geld moet daar weg”, aldus Beckerman. Met het manifest in de hand lopen de actievoerders naar de voordeur waar Peter Borgdorff, directeur van het pensioenfonds voor Zorg & Welzijn, hen op zit te wachten. Beckerman vertelt hem hun standpunten. “We delen uw zorgen en ook wij vinden dat mensen in veiligheid moeten kunnen leven. Maar als wij niet meer zouden investeren in Engie zijn we ook ons gesprek kwijt. Dat gesprek vinden we belangrijk zodat we na kunnen gaan of ze wel bijdragen aan de veiligheid. Daarbij hebben kerncentrales ook een voordeel, namelijk dat ze geen uitstoot hebben”, aldus Borgdorff. Er ontstaat geroezemoes uit de menigte. “Ten derde is volgens een onafhankelijke toezichthouder in België de kerncentrale veilig, ondanks de bubbels in het staal. Wel vinden we de veiligheidscultuur niet voldoende. We hebben Engie dan ook in september uitgenodigd om daarover te praten. We vonden achteraf dat Engie transparanter kon zijn en begrip moet hebben voor de veiligheid. Daarom hebben we een volgend gesprek in de planning.“ Volgens Beckerman zijn dat genoeg redenen voor Borgdorff om het manifest te tekenen. “U zegt dat Engie onvoldoende aangeeft dat de centrale veilig is. Zo staat het ook in ons manifest”, zegt Beckerman. Daar ziet Borgdorff vanaf. “Wij willen niet dat de centrales gaan sluiten. Zolang de toezichthouder zegt dat het veilig is en als de transparantie over de veiligheidscultuur voldoende is, vinden we dat de centrale open mag blijven. We blijven het zien als een belangrijke belegging aangezien we willen dat er voldoende aanbod is op het gebied van energie nu er nog onvoldoende alternatieven zijn.” Volgens Beckerman is het juist een goed idee om te beleggen in duurzame energie. “Door beleggingen in duurzame energie kunnen we dat stimuleren in plaats van dat we fossiele en kernenergie vooruit helpen”, aldus Beckerman. Daar gaat Borgdorff niet op in.

Een man in de menigte vindt de gesprekken van Zorg & Welzijn met Engie onvoldoende. “Ik betwijfel de veiligheid ten zeerste. De organisatoren van de Mensenkettingactie, waar 50.000 mensen aan meededen, hebben gevraagd om transparantie. Tihange reageerde daarop met dat enkel deskundigen mogen vragen om in de papieren te kijken maar verder niets door mochten vertellen. Er zou openheid van zaken moeten zijn, maar dat is niet zo”, vertelt de man. “Wij vinden dat Engie transparant moet zijn, daarom hebben we ook die gesprekken gevoerd. Als Engie daar geen gehoor aan geeft, kunnen wij het heroverwegen”, aldus Borgdorff. Een datum van het volgende gesprek is nog niet bekend. De actievoerders vinden dat het niet alleen bij gesprekken moet blijven, maar ook tot daden moet komen.

Beckerman overhandigt het manifest aan Borgdorff en ze geven elkaar een hand. “Ik hoop dat u zich alsnog bedenkt en vindt dat er een handtekeningen onder moet. U weet ons te vinden maar wij weten u ook te vinden”, vertelt Beckerman. Er klingt gejuich en een alarm door de menigte van enkele tientallen personen. Beckerman is teleurgesteld dat het manifest niet getekend is, maar houdt de moed vol. “We gaan het hier niet bij laten, we gaan door.”

De actievoerders praten nog een tijd na over het gesprek. Ze zijn niet tevreden. Aan het einde gaan enkele mensen terug naar huis terwijl Beckerman, Meyer en de rest in het busje stappen, op weg naar Den Haag voor het laatste pensioenfonds.