Wederom is Slot Zeist het decor van een nieuwe expositie. Dit keer worden bezoekers van de culturele vleugel van het slot gebombardeerd met oude schoolboeken, kaarten, schriftjes en foto's van de basisscholen in Zeist, Den Dolder en Austerlitz. De tentoonstelling 'Uit de school geklapt', georganiseerd op initiatief van het Geheugen van Zeist, geeft een goed beeld weer van de geschiedenis van diverse basisscholen uit de omgeving.

Bij binnenkomst worden de gasten door de vriendelijke medewerksters naar de garderobe op de benedenverdieping verwezen. Bij aankomst op de benedenverdieping bevindt zich naast de garderobe ook nog een grotere ruimte waar een klein klaslokaaltje is nagebouwd. Door achter de met oude boeken en schriften bedekte schoolbanken te kruipen komen de gasten direct in de stemming voor de authentieke en nostalgische expositie die zal volgen op de eerste en tweede verdieping. De bezoekers kunnen namelijk kiezen om eerste de expositie te bezoeken, of eerst een film. De meeste gasten prefereren de expositie. Mede doordat zij voor deze film nog een trap op moeten vinden ze het prima om eerst de expositie te bekijken. ”Een trap is voor nu even genoeg” aldus een bezoeker die met aardig wat moeite de trap naar de eerste verdieping had beklommen, maar weigerde om de direct naastgelegen lift te gebruiken.

Toen de gasten eenmaal de expositieruimte betraden struinden de gasten in een vlot tempo de diverse foto’s, kaarten, schriftjes en andere basisschool gerelateerde producten af. De herkenning van veel dingen spatte van de gasten af. De rede dat ze zo snel alles afliepen werd even later duidelijk ”De rede dat we zo snel alles even bekijken is dat we wellicht onszelf of bekenden terug kunnen vinden in de expositie.” Nadat de mannelijke bezoekers enigszins teleurgesteld afdropen omdat ze niets direct herkenbaars terug hadden kunnen vinden in de expositie begonnen ze met het rustig bekijken van de expositie. Ondertussen schreven andere gasten wat op in een van de schriftjes die op de bankjes in de expositieruimte lagen. In deze schriftjes was het mogelijk voor gasten om bezoekers hun mening over de expositie te laten geven. Uit de reacties in het boekje werd duidelijk dat er meer mensen teleurgesteld waren dat ze zichzelf of hun school niet terug konden vinden in de expositie. Een compliment voor de organisatie, want uit deze reacties wordt duidelijk dat mensen graag deel hadden uitgemaakt van de expositie. ”Helaas niets over de Hazenbosch School in Den Dolder. Erg jammer!” is een van de teleurgestelde reacties uit het schriftje. Gelukkig zijn er naast deze reactie’s ook een heleboel mensen positief. ”Heerlijke tentoonstelling!” en ”Heel leuk om de jeugd weer terug te zien!” zijn slechts twee voorbeelden van de vele positieve reacties in de schriftjes.

Naast de authentieke schoolvoorwerpen viel een object in de hoek van de ruimte op. Voor een expositie over het basisonderwijs door de jaren heen staat er een hypermodern voorwerp dat er op het eerste gezicht niet echt thuis hoort. Eenmaal aangekomen bij ‘de tafel met een scherm’ , zoals een van de gasten het mooi verwoordde, bleek het een interactieve kaart. Deze kaar kon bewogen worden door middel van een touchscreen. Op deze manier was het mogelijk voor gasten om de locatie van bepaalde basisscholen te achterhalen. Zo bleek de op het eerste gezicht ongepaste voorwerp toch wel degelijk van waarde.

Na de expositie was het tijd voor de film in het theater op de tweede verdieping van de culturele vleugel op het doek te zien is. De film is een compilatie die bestaat uit beelden uit verschillende periodes uit de vorige eeuw. Hierin werden verschillende situaties op de basisscholen getoond zoals een Engelse les uit het jaar 1986 of de uitvoering van een show door de kinderen. De bezoekers bewogen geregeld mee op de muziek afkomstig uit de film en leken zich in de rust van de filmzaal eventjes terug in de tijd te wanen.

Nadat de film ten einde was daalden debezoekers weer af naar de begane grond waar de medewerksters hen opwachtten. Zij vroegen of de bezoekers het naar hun zin gehad hadden, daarnaast vroegen ze nog een keer voor de zekerheid of de gasten het klaslokaaltje beneden ook al bekeken hadden. Aan de enthousiaste toon waarop de medewerksters dit vragen merk je dat ze erg trots en content zijn met de expositie ‘Uit de school geklapt’.

Het nagemaakte klaslokaal op de benedenverdieping van de culture vleugel.
Beeld: Siem van Merwijk