Een grote, witte vlag aan de buitenkant van het pand maakt men duidelijk waar ze moeten zijn. Het Ondernemershuis aan de 1e Dorpsstraat is sinds december het thuis van een EXPOsitie. Tussen de buitenkant en binnenkant van het pand zit een groot contrast, de dorpse uitstraling van het rijtjeshuis verbergt de tentoonstelling die binnen plaatsvindt.

Kees van der Velden, initiatiefnemer én gastheer, vertelt over zijn expositie onder het genot van thee en koekjes. Bij de entree hangen meerdere kunstwerken aan de muur. Op de rechter muur hangen twee blauw-groenige schilderijen naast elkaar. Van der Velden vertelt dat hij ze om hun gelijkenis in kleur naast elkaar heeft gehangen. Een portret van een vrouw is geschilderd door Soley Omarsdottir, de ander is een abstract 3D-schilderij gemaakt door hemzelf.

Op een andere muur hangen twee foto’s, gemaakt door Ellen Teunissen. Van der Velden vertelt dat zij zich laat inspireren door schilderijen van onder andere Rembrandt. Teunissen probeert de details en de sfeer zo goed mogelijk na te bootsen en maakt ook de kostuums zelf.

We verplaatsen ons naar de volgende ruimte. Omdat de expositie niet heel groot is, is het mogelijk om vanuit het midden van de kamer bijna alle kunstwerken te zien. Aan de ramen aan de straatkant staat een lange tafel, voor flex-werkers is het mogelijk om tussen de kunstwerken in te werken.

Teunissen heeft in deze ruimte ook portretten hangen, zo ook Het meisje met de parel van Vermeer. Van der Velden vertelt dat de foto is gebaseerd op het schilderij en dus geen namaak is. Wanneer hij een boekje met daarin de originele schilderijen en de foto’s erbij pakt, wordt het duidelijk wat hij bedoelt. Kleine details in de foto, zoals de hoeveelheid kreukels in de jurk of de vorm van de parel, zijn net even anders dat het schilderij. Ondanks dat, zijn de gelijkenissen frappant, het licht in de ogen en de plaatsing van het model zijn precies hetzelfde.

Een tiental schilderijen dat bij binnenkomst meteen te zien is, zijn van Omarsdottir. Het zijn allemaal los geschilderde portretten, veelal op telefoonboek papier. Van der Velden vertelt daarbij over het idee van Omarsdottir: “Uit de anonimiteit van die vellen telefoonboek papier wordt één persoon gelicht. Er is dan een tegenstelling tussen het anonieme en het hele persoonlijke.”

Van Joke L.C. van Beetem staan er meerdere kunststukken. Onder andere een groot beeld, gehouwen uit wit marmer en twee waxinelichthouders.

In de laatste ruimte hangen veel van Van der Veldens eigen werken. Zijn stijl beschrijft hij als half-abstract, er zit veel diepte en textuur in zijn schilderijen. Hij vertelt gepassioneerd over zijn schilderijen: “Elk schilderij is voor mij een ontdekkingsreis. Ik begin ergens en als ik het ene doe lokt dat de volgende uit en zo verder. Op een goed moment zie ik dat hij klaar is, dat is echt zo’n ‘eureka’ gevoel. Ik vind het spannend dat ik niet vooraf bepaal wat ik ga maken, bij portretten heb je dat bijvoorbeeld wel. Dat maakt het heel vrij.”