ZEIST – Het Diakonessenhuis in Zeist heeft te maken met steeds meer verschillende culturen binnen ons land. Dit komt doordat de verscheidenheid van herkomst blijft stijgen. Hoe gaat het ziekenhuis om met deze multiculturele samenleving?

Voor veel mensen die terecht komen in het ziekenhuis, is een gebedsruimte of een stilteruimte een belangrijke plek. De patiënten kunnen daar terecht om te bidden, een boek te lezen, te rusten of gewoonweg een goed gesprek te voeren. Langzamerhand ontplooit Nederland zich tot een samenleving met vele diverse culturen. Ziekenhuizen moeten zich aanpassen en ervoor zorgen dat iedereen zich op zijn plek voelt, ondanks geloofs- of levensovertuiging. Maar hoe gaat dit nou eigenlijk te werk?

Nederland verandert

De afgelopen jaren is de verscheidenheid van herkomst onder de Nederlandse bevolking sterk toegenomen. ‘De Nederlandse bevolking groeide in 2019 met naar schatting 132 duizend personen. De bevolking nam meer toe dan in de afgelopen drie jaar. In 2019 kwamen er 31 duizend inwoners meer bij dan een jaar eerder. Er vestigden zich vooral meer mensen uit het buitenland’, schrijft het Centraal Bureau voor de Statistiek. ‘Waar voorheen grote groepen migranten uit een klein aantal landen kwamen, komen er tegenwoordig kleine groepen migranten uit een groot aantal landen. Slechts een minderheid van de inwoners met een migratieachtergrond behoort nog tot de klassieke groepen.’ Dit schreef de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid onlangs op hun site. Vroeger waren er veel minder migranten dan dat er nu zijn, en dat aantal blijft oplopen. Destijds waren gebedsruimtes nog helemaal niet bekend in ziekenhuizen. In de wat ‘voorlopende ziekenhuizen’ was er misschien al een speciale stilteruimte maar dat gold zeker niet voor alle. De Nederlandse ziekenhuizen moeten hier verandering in brengen. Ieder mens heeft zijn of haar eigen omgeving nodig, waar ze hun geloofsovertuiging kunnen uiten.

Te veel verschillende culturen

Tegenwoordig komen in steeds meer ziekenhuizen gebedsruimtes en stiltecentra. Stiltecentra zijn besloten, maar meestal openbaar toegankelijke ruimtes waar men even op adem kan komen, kan mediteren of kan bidden. Een gebedsruimte is een speciaal gemaakte ruimte voor gelovigen om te kunnen bidden. Steeds meer verpleeghuizen maken ruimte vrij om daar vervolgens een gebedsruimte in te creëren, maar nog lang niet alle. ‘Het zijn simpelweg te veel verschillende culturen om voor iedere cultuur apart een gebedsruimte te vormen. Als je voor de moslims een gebedsruimte creëert, moet je dit automatisch ook voor christenen, joden en hindoestanen ontwikkelen’, vertelt een ziekenhuismedewerkster van het Diakonessenhuis in Zeist.

Utrecht versus Zeist

In het ziekenhuis in Utrecht zijn de gebedsruimtes verouderd en klein. In tegenstelling tot Zeist, waar het een mooie ruimte is. ‘In Utrecht zijn we bezig met een nieuwe stilteruimte waar iedereen een waardige plek krijgt. Nu is zowel de algemene stilteruimte als de islamitische gebedsruimte piepklein’, aldus de medewerkster. ‘In Zeist is het daarentegen een mooie ruimte. Aan de linkerkant is een ruimte waar ook vieringen gehouden worden, middenin zit een hokje voor katholieke mensen of mensen die een kaars willen branden en dan zit aan de rechterkant een islamitische gebedsruimte die een beetje afgeschermd is met kamerscherm. Hier is ruimte voor een wassing of een gebed. En dat allemaal samen onder een dak!’

Ontwikkelingen

In het Diakonessenhuis in Zeist is er op dit moment nog geen moslim geestelijk verzorger aanwezig. ‘Dit is wel het doel’, vertelt de medewerkster. Het is volgens het ziekenhuis belangrijk om een islamitische verzorger te hebben, zij kennen namelijk de cultuur en kunnen zich beter inleven. Het ziekenhuis is druk bezig met ontwikkelingen omtrent de verscheidene culturen. ‘Er moet voor iedereen een plekje zijn en iedereen moet zich hier thuis kunnen voelen.’