De Voedselbank Zeist heeft een nieuwe locatie gekregen, aan de Kwikstaartlaan. Christine van Renssen is vrijwilligster en coördinator van de vrijwilligers bij de Voedselbank in Zeist. ‘De drempel is nu hopelijk lager voor mensen om zich aan te melden voor hulp.'

”We helpen hier nu zo’n 130 gezinnen, maar we hebben plek voor 300 tot 350 gezinnen. We hebben dus nog plek over. Er zijn veel mensen die de hulp goed kunnen gebruiken, maar ik weet niet waar die mensen zijn. Misschien durven ze niet, weten ze niet dat het kan of ze schamen zich. We hopen dat dat de schaamte bij de mensen door deze nieuwe locatie afneemt. Want eerst was het zo dat je elke vrijdag bij vijf buurtcentra terecht kon met je boodschappentas. Als je met een lege boodschappentas naar het buurtcentrum ging en je terugkwam met een volle, dan wist natuurlijk iedereen dat je bij de voedselbank was geweest. Dat zou een punt van schaamte kunnen zijn. Bij deze nieuwe locatie, die wat meer afgelegen ligt, zal het veel minder opvallen als mensen op een woensdagmiddag met een volle boodschappentas terugkomen. Dan zal niemand weten of je nou naar de Aldi, de Lidl of de voedselbank bent geweest.

‘Dan zal niemand weten of je nou naar de Aldi, de Lidl of de voedselbank bent geweest’

 

Mensen die onder het bijstandsminimum leven kunnen zich aanmelden bij de Voedselbank, meestal gebeurt dat via de Sociale Dienst, buurtteams, Centrum Jeugd en Gezin (CJG) of via de kerk. Dan komen ze bij ons en krijgen ze voedsel voor ongeveer drie dagen per week. Ze ontvangen niet alle boodschappen, maar het is een soort zetje om mensen op weg te helpen. Het gaat vooral om voedsel, maar ook wasmiddel, wc-papier en maandverband of tampons kunnen ze bij ons krijgen. De noodzakelijke producten.

Bij de oude locatie waren we alleen op vrijdag open. Veel producten die we op de andere dagen binnenkregen, konden we niet meegeven aan de mensen. Een brood wat je op maandag binnen krijgt, is op vrijdag niet meer lekker. Dat zorgde voor voedselverspilling en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Nu kunnen we gewoon de producten die we op maandag binnen krijgen ook op maandag in onze winkel leggen. De producten zijn dan nog lekker vers. Ik hoor ook wel eens: ‘Bij de voedselbank krijg je alleen maar zooi dat over de datum is, nooit verse groenten, maar alleen cola en chips’. Dat is dus totaal niet waar.

De mensen kregen voorheen allemaal een standaardpakket, met uitzondering van vegetariërs of mensen met bijvoorbeeld allergieën. Wij stelden die pakketten samen, maar hierdoor kon het gebeuren dat je al zes pakken rijst in de kast had staan, terwijl je dat misschien helemaal niet op krijgt en je liever macaroni had. Bij deze vernieuwde locatie kunnen mensen dus zelf kiezen wat ze mee willen nemen. Dat werkt met punten. Een brood is bijvoorbeeld één punt. Het aantal punten krijgen ze op basis van de grootte van het gezin.

De mensen kunnen hier terecht tussen 13.00 en 15.00 uur. Dan loopt er een vrijwilliger met ze mee door de winkel om te helpen met het kiezen van boodschappen. Ook ter controle; het is niet bedoeling dat mensen vijf pakken koffie meenemen, wanneer ze een klein gezin hebben. Met de controle zorgen we dat er genoeg is voor iedereen en dat de verdeling wel eerlijk blijft, zodat er niet iemand komt die alle riblappen meeneemt, omdat er een buurtbarbecue is. Nu ze met hun winkelkarretje door onze winkel kunnen lopen en zelf hun boodschappen kunnen kiezen, lijkt het voor hen zelf ook meer op ‘normaal’ boodschappen doen, zoals ieder ander. Zo krijgen ze gewoon meer menselijkheid, want deze mensen hebben het al zwaar genoeg.

‘Zo krijgen ze gewoon meer menselijkheid, want deze mensen hebben het al zwaar genoeg’

 

Ik vind het heel erg leuk om hier te werken. Ik werk hier nu een paar maanden en ben begonnen met het maken van pakketjes en dat soort dingen. Roger Schmitz, de coördinator van de vrijwilligers, vond dat ik beter bij hem op kantoor kon werken, omdat ik daar ervaring mee had en het voor hem alleen erg veel werk was. Dus nu coördineren we samen de vrijwilligers.

Het is ook enorm dankbaar werk. De mensen die hier komen zijn allemaal hartstikke blij met alle boodschappen die ze krijgen. Ook werken hier hele leuke en lieve mensen. De meesten zijn wel al gepensioneerd. Ook een paar met een afstand tot de arbeidsmarkt, ikzelf ook. Ik ben door de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) afgekeurd vanwege depressies. Dus door te werken bij de voedselbank, doe ik aan de ene kant wat voor mezelf en aan de andere kant wat voor mijn medemens. Dat vind ik het leukste eraan.
Je hoort ook veel verhalen om je heen. Erg schrijdende, maar ook erg mooie verhalen. Er kwam vandaag bijvoorbeeld een meneer naar me toe die zei: ‘Het is vandaag de laatste keer hoor dat ik kom!’ Hij had namelijk een baan gevonden en had daarom de hulp van de voedselbank niet meer nodig. Dat is erg mooi om mee te maken.

Ik hoop dat we in de toekomst meer mensen kunnen bereiken en helpen. De drempel is nu hopelijk lager. Ik zou graag willen dat de voedselbank meer bekendheid krijgt. Ik hoop dat mensen die hulp kunnen gebruiken zich hier niet voor schamen en zich aanmelden.

Ook vrijwilligers zijn altijd nog welkom, vooral op maandag, dinsdag en de donderdagavond. Meld je aan! We kunnen altijd extra hulp gebruiken!”