Vandaag werd bekendgemaakt dat er een verplichte celstraf komt voor mensen die hulpverleners hebben belaagd of mishandeld. Tot nu toe stond er alleen nog verplichte celstraf op delicten met ernstig geweld en ernstige zedenmisdrijven. Wat mij betreft mogen de straffen in het algemeen fors omhoog, maar dat is een onderwerp voor een andere keer. Ik denk dat het belangrijk is voor onze samenleving als de straffen tegen hulpverleners omhooggaan.  Hopelijk draagt dit bij aan het bestrijden van dat probleem. Minister Grapperhaus deed eerder deze week de uitspraak: “Geweld tegen politieagenten en hulpverleners is onaanvaardbaar. Zij handhaven de orde, treden op onder gevaarlijke omstandigheden en verlenen hulp aan mensen in nood.” Eindelijk, na al die jaren, wordt er actie ondernomen.

Wat drijft deze gekken toch?

Ik hoop dat jullie het unaniem met mij eens zijn als ik de vraag stel: Waarom gebruiken mensen in vredesnaam geweld tegen hulpverleners? Wat de drijfveer van deze mensen is houdt mij al enige tijd bezig. Zou het de paniek zijn die zij voelen op het moment dat een vriend of geliefde gereanimeerd moet worden of is er te veel alcohol of andere verdovende middelen in het spel? Waar het probleem precies ligt, durf ik niet te zeggen, maar het resultaat is altijd onjuist.

Recentelijk was de agent die eind augustus knock-out werd geslagen in het nieuws. Hij sprak de deelnemers van de trouwstoet toe op hun gedrag en heeft dit moeten bekopen met een klap op het achterhoofd. Ik heb dit nieuws met grote verbazing gevolgd. Toch gebeuren dit soort bizarre dingen niet alleen in de grote steden. Ook in Zeist zijn dit soort trieste dingen helaas gebeurt. Misschien kunnen sommige Zeistenaren het zich nog wel herinneren toen in 2017 een agent een kopstoot kreeg na het uitschrijven van een bekeuring. Een nog veel extremere situatie speelde zich in 2009 af, toen een agent werd neergestoken op het station van Driebergen-Zeist. De agent raakte gewond toen hij een man probeerde te weerhouden zich voor een trein te werpen. Pas na 7 jaar revalideren kon de agent pas weer aan het werk. Een hele treurige en onnodige situatie als je het mij vraagt.

Persoonlijke ervaring

In alle eerlijkheid ben ik ook een keer in een situatie gekomen waarin ik het zeker niet eens was met een hulpverlener. Na een lange avond stappen met veel drank op, raakte ik in een iets verhitte discussie met iemand van de handhaving. Dit is iets waar ik zeker niet trots op ben. Toch heb ik het nooit in mijn hoofd gehaald om fysiek geweld te gaan gebruiken. Dit brengt me weer terug naar de drijfveer van deze mensen. Waarom gaan mensen toch over op fysiek geweld als zij het niet eens zijn met de acties of woorden van een hulpverlener? Hebben we als samenleving dan geen respect meer voor de mensen die altijd voor ons klaarstaan op het moment dat wij ze het meest nodig hebben?  We moeten als samenleving oppassen, anders houden we straks geen hulpverleners meer over. Voor het salaris dat ze verdienen hoeven zij hun werk niet te doen. Ik denk dat het onze waardering is voor hen die veel belangrijker is. Zouden we met elkaar als samenleving kunnen afspreken dat we onze hulpverleners op zijn minst normaal gaan behandelen. Misschien is het zelfs een goed idee om onze hulpverleners wat vaker in het zonnetje te zetten en ze te bedanken voor al hun moedige daden.